Έχω εναποθέσει τις ελπίδες μου σε μίαν ημέρα όπου οι καλές αποφάσεις θα λάβουν υπόσταση...
''Αλλ'εισί τινές ,οί τή πολυημέρω κατά νούν ατροφία και την του τρέφεσθαι όρεξιν απεβάλλοντο,διό ουδέ της ζημίας λαμβάνουσιν αίσθησιν...'' Τότε που θα κατανοήσω την πνευματική νευρική μου ανορεξία,τότε που θ'αφουγκραστώ εν σιωπή τον εαυτό μου,τότε που θα δώ 'εν χάριτι'το μέγεθος της ορφάνιας μου... τότε που δεν θα έχω πάρει την μορφή των όσων πράττω και θα υπάρχω ακόμη... τότε ίσως ο θυμωμένος άνεμος κοπάσει ...και θα μπορέσω να αρθρώσω το 'Κύριε ελέησον'.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου